Direct contact: 0492-574830 info@vanhooffarbeidskundigadvies.nl

Actief leefstijlbeleid in de arbeidsorganisatie: werkt het?

In dit artikel van Jos Sanders, Jan Fekke Ybema, Marielle Jans en Vincent Hildebrandt, allen werkzaam bij TNO Kwaliteit van Leven, (Tijdschrift voor Arbeidsvraagstukken 26 (1): 59-74) wordt nagegaan, met gebruikmaking van longitudinale data afkomstig uit de Cohortstudie Arbeid, Verzuim en Gezondheid (AVG), welke effecten een actief leefstijlbeleid van de werkgever heeft op de leefstijl, de arbeidstevredenheid en de zelf ingeschatte lichamelijke conditie van werknemers (hoe fit voelt iemand zich).

De gezondheid van werknemers is een belangrijke voorwaarde voor organisaties om productief en innovatief te zijn en nationaal en internationaal te kunnen concurreren. In de afgelopen jaren is echter herhaaldelijk geconstateerd dat de gezondheid van de
Nederlander afzakt naar de Europese middenmoot(Sorgdrager et al., 2006).

De gezondheid en lichamelijke conditie van mensen wordt voor een belangrijk deel bepaald door hun leefstijl (zie bijvoorbeeld: Fuchs, 1986; Lynch et al., 1997; Marmot et al., 1997 en Ohta et al., 2006). Van mensen met een gezonde leefstijl mag ook worden verondersteld dat zij een goede lichamelijke conditie hebben. Die goede conditie is van belang voor werkgevers. Werknemers die zich gezond en fit voelen zijn immers productiever, meer tevreden én zij verzuimen minder vaak (zie: Tompa, 2002; Theeuwes, 2006; Kyröläinen et al., 2008).
Werkgevers doen er dus op het eerste gezicht goed aan gericht te investeren in de gezondheid en de gezonde leefstijl van werknemers, maar dat geldt alleen als op de langere termijn die investering ook leidt tot een betere leefstijl en daarmee tot een gezonder en productiever personeelsbestand.

Onder een actief leefstijlbeleid verstaan de schrijvers het aantal door de werknemer gepercipieerde maatregelen van de werkgever op het gebied van leefstijl. Ook onderzoeken ze de rol die de behoefte van werknemers aan een actief leefstijlbeleid heeft. Het AVG-bestand bevat data over 1.597 werknemers en is uitgevoerd in de periode 2004-2006. Uit deze studie blijkt dat (gepercipieerd!) actief leefstijlbeleid er niet voor zorgt dat de leefstijl van de werknemer verbetert. Ook ziet men geen effect op de arbeidstevredenheid of de zelf ingeschatte lichamelijke conditie. Wel blijkt een grotere behoefte van werknemers aan actief leefstijlbeleid te leiden tot meer actief leefstijlbeleid. Dit onderzoek laat verder zien dat naarmate werknemers de eigen lichamelijke conditie positiever inschatten, zij een gezondere leefstijl hebben, een grotere arbeidstevredenheid en een minder grote behoefte aan actief leefstijlbeleid. Andersom leidt een gezonde leefstijl ook tot een betere lichamelijke conditie. Daarnaast draagt een gezonde leefstijl positief bij aan de arbeidstevredenheid van werknemers.

Wat men misschien over het hoofd ziet: men heeft actief leefstijlbeleid gedefinieerd als door de werknemer gepercipieerde maatregelen van de werkgever…..misschien werkt het zo dat als werknemers geen behoefte hebben aan een actief leefstijlbeleid, ze ook minder bewust zijn van maatregelen op dit gebied van de werkgever? Daarnaast is al lang bekend dat individueel gerichte maatregelen niet beklijven: wie gaat er bijvoorbeeld (meer) sporten als de werkgever een abonnement op de sportschool aanbiedt…..juist de mensen die al bewegen! Ben benieuwd of men tot dezelfde conclusies zou komen als het actief leefstijlbeleid gedefinieerd zou zijn als een samenhangend vitaliteitsprogramma, waarbij de totale bedrijfscultuur top down én bottum up betrokken zou zijn!

Voor het volledige artikel klik hier.

We gebruiken onder andere analytische cookies om ons websiteverkeer geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen.
Meer informatie over de verwerkte gegevens kunt u lezen in onze privacybeleid.

[X] Ik ga akkoord met bovengenoemd privacybeleid